Groene Boekje fors duurder

Het Groene Boekje is dit jaar fors in prijs gestegen. Betaalde ik in 2008 nog 8 euro, begin dit jaar werd er € 13,50 van mijn rekening afgeschreven! Zonder machtiging betaal je zelfs € 14,95.
Als sinds mensenheugenis ben ik begunstiger van de club achter dat boekje, de Stichting Natuurkampeerterreinen. Dus niet naturistenkampeerterreinen, zoals ik regelmatig als reactie krijg. Ik ben geen naturist, getsiederrie bah. En ik bedoel ook niet het groene woordenboekje, dat in pre-postmoderne tijden de Rijksspelling der Nederlanden behelsde (behiels?).
Het boekje geeft een overzicht van redelijk kleinschalige en rustige kampeerterreinen in Nederland en achterin zit de Natuurkampeerkaart waarmee je toegang hebt tot die terreinen. Moet je alleen nog een pasfoto op plakken en ergens je handtekening zetten. Staatsbosbeheer is een van de instanties die het bezit van de kaart verplicht stelt op hun campings. Hebben ze wel eens afgeschaft, omdat ze dachten dan meer bezoekers te trekken, maar dat was niet zo.
Even voor de duidelijkheid: de kosten van de kaart komen naast de verblijfstarieven van de campings. Dat je niet denkt dat je voor € 13,50 klaar bent.
Is het niet een beetje een relikwie, die kaart (en die Stichting)? Een beetje wel. Kamperen was vroeger, voor de Tweede Wereldoorlog, een elitaire bezigheid. Alleen al de tent, die kon je je niet veroorloven als je niets te besteden had. En waarom zou je ook? Het werkte immers zedeloosheid in de hand. De werkende klasse kon zich niet voorstellen dat je vrijwillig voor zo’n eenvoudige bedoening koos. Dat is nu nog steeds zo: de echte lichtgewicht kampeerders vind je niet onder de sociaal zwakkeren, maar onder de hoger opgeleiden. Wat dan ook weer komt door de prijzen die je moet betalen voor een echt lichte uitrusting.
OK, een soort ballotage dus, dat Groene Boekje. Is niet erg, campings voor normale mensen zijn er al genoeg in Nederland. Bingo, disco, pretpark, zwembad, je kent het plaatje.
Op de natuurkampeerterreinen zie ik ook wel eens een verdwaalde ziel. Staat er een man in zwembroek op een skottelbraai karbonades te bakken. Lekkere muziek van Jan Smit op de achtergrond. De volgende dag weer vertrokken. Is zo´n man in het bezit van de verplichte kampeerkaart? Ik waag het te betwijfelen.
Ik zal eens vragen aan Stichting Natuurkampeerterreinen waarom er zo’n forse prijsverhoging is doorgevoerd. Om de drempel nog wat te verhogen? Foei!

Zonoplader

Heb je zo’n digitale alleskunner, is opeens de batterij op. Tom Poes, verzin een list! Ik ga er hier voor het gemak even vanuit dat u – net als ik – over het algemeen niet kampeert op een camping met stroom. En niet in een sleurhut of camper met hightech zonnepaneel, omvormer en gelaccu.
Zonne-energie is hot en wordt gelukkig ook bereikbaar voor de eenvoudige kampeerder. Toen het dit jaar, zo rond Koninginnedag, mooi weer werd, hebben we alles ingeladen, kids incluis, en stevenden richting Achterhoek. Camping Staatsbosbeheer oude stijl, zonder stroompalen. Lekker rustig.
Op het allerlaatste moment ging ik nog even langs de MyCom, waar dit opladertje in de aanbieding was. Ik las de handleiding vluchtig door, legde het paneeltje in de zon en wachtte tot het rode lichtje groen zou worden. Ik las dat mijn blogvriendin Suzanne dat ook deed, maar – let op, nu komt het – DAT MOET DUS NIET !!!
Je kunt wachten tot je een ons weegt. Ik las de handleiding nog eens door en nu goed. Als je hem oplaadt via een USB kabel wordt het lichtje groen bij een volle accu, maar als je hem in de zon legt wordt het lichtje nooit groen. Maar hij doet ’t toch. Hij laadt gewoon je mobieltje op. Dat merkte ik overigens pas toen ik al weer thuis was. OK, weten we het voor de volgende keer.
--
Merk: A-solar, model AM101. Ook op te laden via USB. Output keuze tussen 5.5V, 7.5V en 9.5V. Adviesprijs 45 euro.

Multitool

Ik heb een nieuwe multitool en dan bedoel ik niet zo’n uitgebreid zakmes van Victorinox of Leatherman. Het is mijn SonyEricsson C905. Je kunt er niet je nagels mee vijlen, maar dan heb je de onmogelijkheden zo ongeveer wel gehad.

Even een lijstje (niet uitputtend):
- telefoon
- internet en email (overal)
- GPS (navigatiesysteem)
- radio
- MP3-speler
- fotocamera (8 megapixel!)
- videocamera
- gameconsole (o.a. Need for Speed)
- adresboek
- agenda
- rekenmachine
- wekker
- pedometer (in deze context: stappenteller)

Een voor de hand liggende vraag is nu: heb je dat echt allemaal nodig? Is dit niet weer een van die toys for boys? Ik weet het niet, de praktijk moet het uitwijzen, maar beter mee verlegen, dan om verlegen en dat geldt zeker in de rimboe. Voor backpackers en fietskampeerders lijkt het me ideaal, alleen wat doen die qua stroomvoorziening? Eventjes wachten op mijn volgende blog, zou ik zeggen.

Contactlenzen onder nul

Af en toe draag ik een bril en af en toe draag ik lenzen. Bij het kamperen verdient een bril verreweg de voorkeur. In de eerste plaats vanwege de hygiëne, die bij kamperen soms ver te zoeken is, zeker in wat meer primitieve omstandigheden. Je hebt bij het Kruidvat van die flesjes met doorzichtige gel, waarmee je je handen zonder water kunt wassen. Ideaal voor ons kampeerders.
Maar zeker op de wat koudere dagen kun je beter een bril opzetten. Ik merkte dat tijdens een kampeerweekend in Zeeuws-Vlaanderen. Het was ergens rond Hemelvaart, traditiegetrouw de opening van het kampeerjaar. Overdag was het mooi weer, maar ‘s nachts toch vorst aan de grond. In de avond had ik mijn (zachte) lenzen uitgedaan en weggezet in het busje met vloeistof. De volgende morgen probeerde ik ze in te zetten, waarbij een van de lenzen sneuvelde. De ochtend daarna scheurde er weer eentje.
Pas later ben ik er achter gekomen dat vrieskou niet goed is voor contactlenzen. Dat trekken die dingen gewoon niet. Dus of gewoon een bril ophouden in het voor- en naseizoen, of je lenzendoosje met je meenemen in de slaapzak. En een setje reservelenzen in je tas stoppen.